Doe niet zo autistisch!

Mijn collega, die een paar tafels voor me zit, draait zich om, kijkt me aan en spreekt vijf duidelijk beklemtoonde woorden: ‘Berber, doe niet zo autístisch!’ Om ons heen wordt het even helemaal stil. Blikken van andere collega’s gaan van mij naar haar en weer terug. Ik voel de ongestelde vragen in de lucht hangen: En nu? Hoe zal ze reageren?

GaaskompresDe EHBO-herhalingscursus liep al tegen het einde toen we van de instructeur nog een trainingssetje kregen met pleisters, windsels en snelverbanden. Mij viel op dat het gaaskompres dat daarin zat een andere vorm had dan gewoonlijk en ik wilde graag weten waarom dat is. Verandert de toepassing dan ook? Kun je er een wond op een andere manier mee afdekken? Werkt het beter dan een rechthoekig gaasje?

Midden in mijn vragenvuur draait zij zich om, spreekt die vijf woorden en zet mij zo met mijn mond vol tanden. Ik voel mijn wangen warm worden en hoop dat ik niet te rood word. Wat moet ik nu zeggen? Dat ik inderdaad een autismespectrumstoornis heb en dus alle reden om autistisch te doen? Maar ik ben me van geen kwaad bewust; gedraag ik me echt autistisch?

Volgens de theory of mind ben ik, juist door mijn autisme, niet goed in staat om me te verplaatsen in de gedachten of gevoelens van een ander. Toch lijkt het me niet eerlijk om mijn collega nu met mijn diagnose om de oren te slaan. Veel collega’s weten ervan, zij kennelijk niet. Moet ik haar dan nu voor het blok zetten en opzadelen met een rotgevoel om een opmerking waarmee ze niks kwaads bedoelde?

Ik zou zelfs mijn excuses aan kunnen bieden. Hoewel het nog helemaal niet zo laat is, willen mijn collega’s kennelijk graag weg en kunnen ze niet wachten tot de cursus erop zit. Vanuit dat perspectief bekeken hebben ze natuurlijk helemaal geen zin in een collega die op het laatste moment nog allerlei vragen stelt over stomme details. Heb ik de situatie zo verkeerd ingeschat?

Een andere mogelijkheid is me er met een grapje van af te maken. Een kwinkslag, een luchtige opmerking, gewoon een paar losse woorden om de zwaarte uit de lucht te halen en weer verder te kunnen. Maar ik weet zo snel niets en er is niemand die me te hulp schiet.

EHBO-set

Voordat ik weet hoe ik zal reageren, is het moment al voorbij. Waarschijnlijk duurde het veel minder lang dan in mijn beleving, maar ik voel me behoorlijk uit het veld geslagen. Niet reageren is immers óók een reactie en nu weet ik nog steeds niet of ik het goed heb gedaan of niet.

De trainer sluit de cursus af, we staan op en verlaten kletsend het lokaal. Het was een goede bijeenkomst, concluderen we. De instructeur hield het tempo er lekker in en gaf veel informatie. De woorden dwarrelen betekenisloos rond me neer, want ik zit nog met twee andere, veel belangrijkere vragen: 1. Was mijn reactie goed? en 2. Waarom heeft dat gaaskompres nou zo’n vreemde vorm?

Bah, dénk toch niet zo autistisch.

2 comments

  1. Dat met die theory of mind, dat weet ik nooit zo goed, of die wel altijd klopt… Maar met je reactie is volgens mij niks mis.
    ( en heb je nadien nog gevraagd hoe het met het gaasje zit ? )

    Like

  2. van kleuters vinden we het heel normaal om waarom vragen te stellen. Waarom doe je als volwassene (volgens je collega) dan opeens autistisch als je een waarom vraag stelt? ze lijkt me geen leuke collega.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s