Door het park loopt een vrouw met om haar middel een lang stuk touw geknoopt. Achter haar volgen twee kinderen op een slee. ‘Jij bent een paard, mam!’ roepen ze. ‘En je moet sneller!’ Ik kan niet anders dan breed glimlachend toekijken.

De wereld is gehuld in een dikke witte deken en hij is prachtig. Dat vindt iedereen, want alle mensen die ik tijdens mijn wandelingen tegenkom zijn vrolijk en groeten vriendelijk. Het is net alsof er een laagje gemoedelijkheid aan het leven is toegevoegd.

Mijn jongste dochter wilde van de week ook met me naar buiten. Eerst liepen we samen door de sneeuw, maar al gauw sprong en dook ze erin rond als een jonge hond. Ze grijnsde aan één stuk door. Ik met haar.

Toen ze kinderen op hun sleeën een heuveltje af zag glijden, wilde ze ook. Ik liet me makkelijk ompraten en haalde de onze van het zoldertje boven de schuur. Niet veel later roetsjte ze naar beneden.

Vandaag is het nog kouder. De snijdende, witte wind striemt venijnig in mijn gezicht, maar het is te mooi om niet naar buiten te gaan. Ik wandel door het stadspark en geniet met volle teugen. Alles is beter met sneeuw erop: de bomen, de poorten, de ganzen…

Op het dijkje bij de molen glijden twee meiden op een blauwe plastic slee naar beneden, richting de IJssel. Hun schaterlach is al van verre te horen. Ik groet ze en loop door, maar voel al gauw een kriebel in mijn buik. Ik wil ook!

Is het gek om terug te gaan? Ben ik daar niet te oud voor? Wat zouden ze van me denken als ik het vroeg? Twijfelend wandel ik verder, maar wel in een rondje, waardoor ik al gauw weer bij de meiden terug ben.

‘Natuurlijk mag dat!’ beantwoorden ze mijn vraag. ‘Met die zwarte hendeltjes kun je remmen, mocht je dat willen.’ Remmen? Zou dat nodig zijn? Lichtelijk gespannen neem ik plaats. ‘Nou, daar ga ik!’ hoor ik mezelf zeggen voor ik naar beneden glijd.

Met een nog grotere grijns klauter ik even later weer naar boven. We wisselen vrolijke blikken uit wanneer ik de slee teruggeef. Ik kan het niet helpen dat ik een kleine huppelpas maak als ik weer verder wandel. De wereld is écht mooier met sneeuw.