Soms heb je van die dagen waarop alles lukt. Van die dagen waarop je ineens energie hebt en je de hele wereld aankunt. Nee, dat is niet waar, maar de halve wereld is een mooi begin. Ze staan in schril contrast met de dagen waarop ik amper van de bank af kan komen en ik enkel naar het plafond lig te staren. Maar vandaag… Vandaag is goed.

We hebben de dochter van mijn lief te logeren gehad. Drie giebelende meiden in huis is druk, maar wel heel erg gezellig. Ze hebben geknutseld, gespeeld en gezongen, taart gebakken en gegeten en ontzettend veel gelachen. En ik met hen.

Aan het eind van de ochtend hebben we onze logee weer teruggebracht naar haar vader en haar broer. Na de lunch maakten mijn lief en ik een wandeling in de zon. De vogels floten ons vrolijk toe terwijl we hand in hand door de straten liepen.

Toen we weer in de auto stapten, bleek dat de meiden nog helemaal niet naar huis wilden. ‘Kunnen we niet naar de stad?’ vroegen ze. ‘Even winkelen? En misschien een ijsje eten?’ Door de achteruitkijkspiegel knipperden ze zo lief naar me, dat ik op de rotonde niet links-, maar rechtsaf ging.

Ook in de stad hadden we het gezellig. De meiden vonden mooie nieuwe zomerkleding, die zij zonder morren pasten en die ik zonder zeuren afrekende. Stralend liepen ze naast me, stilletjes dirigeerde ik ze richting de ijssalon. Daar stonden we even later in de rij te kletsen, de jongste al met een nieuw T-shirt aan.

We genoten van de zon en van onze ijsjes, wandelden daarna blij keuvelend naar de auto terug. ‘Dankjewel voor vandaag, mam,’ merkte de oudste op. ‘Ik vind het fijn dat je zo vrolijk bent.’ Haar zusje sloot zich met een dikke knuffel bij die woorden aan.

Vaak lig ik op de bank. Te vaak, naar mijn zin, maar soms zit alles mee, zoals vandaag. Misschien stort ik straks in, die kans is zelfs best groot, maar dat heb ik ervoor over. Onderweg naar huis bespreken we de mogelijkheid en verontschuldig ik me voor de keren dat ik er niet goed bij zit. Volgens de meiden is dat niet nodig. ‘Mam,’ zegt de jongste terwijl ik in de spiegel naar haar kijk, ‘jij bent altíjd goed.’ Soms zeggen de woorden van de meiden meer dan ik in een blog kan vatten.