Mijn jongste dochter staat voor het keukenraam te zwaaien als ik op de fiets naar mijn werk vertrek. Haar juffen hebben een studiedag, dus is zij vrij. Ik ben aan het reïntegreren en maak nog geen lange dagen, maar ik moet wel even naar school.

Gisteren had ik haar daarop voorbereid: ‘Je zult een kleine twee uur alleen thuis zijn.’ Met grote ogen had mijn meisje me aangekeken: ‘Zo lang?!’ Ik ben wel vaker weg als de meiden er zijn, meestal om te wandelen, hard te lopen of boodschappen te doen. In de meeste gevallen is ze dan samen met haar zus, maar die heeft wel gewoon les vandaag.

‘Je kunt het best,’ probeerde ik haar gerust te stellen. ‘Als ik er geen vertrouwen in had, had ik je nooit alleen gelaten.’ Toch stond het huilen haar nader dan het lachen. ‘Je mag ook mee naar school,’ bood ik aan als alternatief. ‘Dan kun je in de personeelskamer tekenen of lezen terwijl ik aan het werk ben.’

Mijn meisje wilde er graag een nachtje over slapen. Vanmorgen had ze haar keuze gemaakt: ‘Ik blijf thuis.’ Toch speelden er wel veel dingen in haar hoofd. ‘Maar hoe moet dat dan?’ wilde ze weten. ‘Mag ik wel even op een schermpje als jij weg bent? En wat nou als ik zin heb in een koekje?’

‘Lieve schat,’ begon ik mijn uitleg met een glimlach. ‘Dat is juist het leuke aan alleen thuis zijn. Als jij graag een koekje wilt, pak je er één. En als je zin hebt in nog één, pak je er nog één. Dat doe je allemaal stiekem zonder het tegen mij te zeggen. Ik weet heus wel dat je dat doet, maar ik zal er geen opmerking over maken en ook niet boos worden. Dat hoort erbij.’

Gerustgesteld staat mijn schatje nu dus voor het keukenraam te zwaaien. Natuurlijk komt het goed met dat alleen thuis zijn van haar. Als ik ruim anderhalf uur later weer terug kom, ligt ze languit op het vloerkleed Roblox te spelen op haar tablet.

‘Ben je nu al terug?’ vraagt ze. Er staat nog net geen teleurstelling op haar gezicht. Dan begint ze enthousiast te vertellen. ‘Het gaat heel goed met mijn spelletje. En toen jij weg was heb ik twee keer ranja gehad en van die koekjes met gezichtjes en ook nog een pakje safarikoekjes.’

Ik knuffel haar en ben blij dat het zo goed gegaan is. Op het onderdeel ‘stiekem’ oefenen we later nog wel eens.