Net een engel

Dochterlief zit stijf tegen me aangeklemd op de kerkbank. Ze luistert naar het orgel en kijkt om zich heen met een mix van verwarring en angst in haar ogen. Plotseling veert ze op. ‘Kijk! Daar zit juf Els!’ Juf ziet haar ook en ze zwaait naar mijn dochter. Zij kruipt op haar beurt stilletjes bij me op schoot. Even later: ‘Ik zie Liam! En buurvrouw Aleid! Esther is er ook!’ Na een korte stilte: ‘Wanneer gaan we nou kinderliedjes zingen?’

IMG_0114

Het is Eerste Kerstdag en ik zit met mijn dochter in de kerk. Ze had er zo veel zin in, maar de voorbereiding liep al uiterst moeizaam. ‘Mam, neem je wel eten en drinken mee? Want ik denk dat ik wel honger en dorst krijg als we daar zijn.’ Mijn ‘nee’ ontaardde in een huilbui. Om haar tegemoet te komen, stelde ik voor een schriftje en twee pennen mee te nemen, zodat ze wat zou kunnen tekenen of schrijven. ‘Maar dan wil ik ook stiften!’ Mijn tweede ‘nee’ was aanleiding voor een woede-uitbarsting.

De kerk is een ware belevenis. We gaan niet vaak, dus iedere keer dat we er samen zijn, kijkt mijn dochter haar ogen uit. Er zijn zo veel mensen, een organist, bloemen, een kerststal… En natuurlijk wil mijn meisje alles weten. ‘Waarom gaan de mensen steeds staan en dan weer zitten?’ ‘Wat zegt de dominee allemaal?’ ‘Waarom lach jij naar die mevrouw, wie is dat?’ Soms dwaalt ze af. ‘Oei! Mijn nagels zijn lang, we moeten ze knippen!’

IMG_9937

Als de kinderen ter voorbereiding op de nevendienst naar voren worden geroepen, durft mijn meisje niet, ook al zitten er nog zo veel klasgenootjes. Als ik haar zeg dat ze bij de kindernevendienst waarschijnlijk mag tekenen of knutselen, wil ze toch. Op voorwaarde dat ik mee ga natuurlijk. Van de schriftlezing en de preek krijg ik dus niets mee, want ik zit samen met twintig kleuters in een zijkamer van de kerk.

We luisteren naar het verhaal over de geboorte van Jezus en daarna mogen de kinderen een waxinelichtjehouder knutselen. Mijn meisje bespreekt ondertussen de toga van de dominee met Esther, een klasgenootje. ‘Hij is saai, want hij is wit,’ concluderen ze. ‘Een jurk in alle kleuren van de regenboog is veel mooier!’ Vlak voor we teruggaan naar de kerkzaal, krijgen de kinderen ranja en een kerstkransje. Dochterlief glundert. Zie je wel? zegt haar glimlach.

Niet veel later zijn we terug in de kerk en staan we voor onze bank. De dienst is bijna ten einde. We zingen ‘Ere zij God’ en daarna spreekt de dominee de zegen uit. Daarbij heft hij zijn armen. Mijn dochter kijkt met grote ogen toe. ‘Mama, kijk! Als hij zo staat, lijkt de dominee net een engel!’

IMG_9940

Op de fiets terug naar huis heeft mijn meisje een goed humeur; haar maag is gevuld en ze heeft lekker geknutseld. Ze verblijdt de stad door luidkeels Sinterklaasliedjes te zingen. Het schrift en de pennen zitten nog ongebruikt in mijn tas. Gelukkig, nu hebben we tóch een vrolijk kerstfeest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s