Kus

Ik ben stomverbaasd als tijdens het speedmintonnen ineens een meisje het veld op rent en één van de spelers in de armen vliegt. Het is zijn dochter en ze wil beslist niet gaan slapen zonder kus en knuffel van papa. Die komt ze nu dus halen.

Hoe anders gaat dat bij ons thuis. Onze meiden willen enkel geknuffeld worden als het hun uitkomt en zoenen kan alleen stiekem, als ze het niet doorhebben. Wanneer ik mijn oudste dochter toch vlug een kus geef voor ik ’s ochtends naar mijn werk ga, trekt ze een vies gezicht en veegt hem vlug met haar mouw van haar wang.

Een zoen als ik mijn meisjes ophaal van school of van de kinderopvang? Na een weekend logeren bij pake en beppe? Of gewoon omdat ik ze lief vind? Komt niks van in.

De mogelijkheid dat mijn kinderen me op het sportveld opzoeken voor ze naar bed gaan, is nog nooit in me opgekomen. Toch zou ik ze voor het slapengaan ook graag een tút geven, zoals ik een kus van huis uit noem. In de praktijk is dat echter uitgesloten. Ze kruipen weg onder de dekens en schermen hun gezicht af met hun handen zodra mijn mond ook maar iets te dichtbij komt.

Laatst lukte het me plotseling toch. Ik knipte het nachtlampje van de oudste uit en gaf haar gelijktijdig een tút op haar voorhoofd. ‘Bah!’ gruwde ze verontwaardigd. ‘Mam, je wéét toch dat ik jouw kus niet wil?’ Ze kwam overeind, nam mijn gezicht in haar handen en plakte een dikke zoen op mijn wang. ‘Zo. Nu heb je hem terug.’

Intens gelukkig liep ik de trap af.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s