Nog een keer

‘Oh nee! Ze maken de ramen wit!’ ‘Kijk! Een waterval voor onze auto!’ Dicht tegen elkaar aan zitten mijn meisjes op de passagiersstoel naast me. Hoewel de voorruit genoeg zicht biedt, verdringen ze elkaar om zoveel mogelijk van het waterballet rondom ons te kunnen zien.

Eenhoorn in de wasstraatDe vorige keer dat ik de auto heb gewassen, of beter gezegd: dat heb laten doen, is al enkele maanden geleden. Toen had ik alleen de oudste dochter bij me. Wat een belevenis was dat! ‘Die meneren houden zeker wel heel erg veel van wassen,’ stelde ze vast, toen zij hun reinigers op onze velgen richtten.

Het ging toen van regen en wind tot een keiharde storm. Prachtig vond ze het, hoewel het ook best eng was. Want stel nou dat de raampjes niet goed dicht zitten? Wat gebeurt er dán?

Nu zijn de meiden alle twee mee en het uitstapje blijkt een schot in de roos. ‘Ik kan niks meer zien!’ roept de één. ‘Dat komt omdat het sneeuwt,’ verklaart de ander. ‘Kijk maar, allemaal witte vlokjes op het raam!’ Met hun vingers volgen ze het schuim dat over de ruiten naar beneden loopt.

WasstraatWanneer het te water hard op de auto klettert, wordt het te spannend voor de jongste. Ze drukt haar handen op haar oren, maar haar zus stelt haar gerust. ‘Je hoeft niet bang te zijn, hoor. De raampjes zitten echt wel goed dicht. De auto gaat douchen, wij niet!’

Naast verwondering levert de wasstraat ook veel vragen op. ‘Waarvoor zijn die letters?’ ‘Wat is dat voor ding?’ ‘Waarom knipperen die lampjes?’ ‘Waar komt dat lawaai vandaan?’ ‘Mam, je moet stoppen, anders botsen we tegen die balk!’ ‘Wow! Die auto ging er gewoon doorheen. Hoe kan dat?’

Wasstraat blauwHet is heerlijk om te zien hoe ze samen zo genieten. Ze zijn bijna extatisch als ze beseffen waar ze zich eigenlijk bevinden: ‘Cool. We zitten gewoon ín de wasserette!’ ‘Zouden we hier ook op de fiets doorheen kunnen? Of lopend, met onze badpakken aan?’

Ik voel dan ook een lichte teleurstelling wanneer de borstels langzaam omhoog gaan, de auto een laatste zetje krijgt en het kleine stoplicht groen kleurt: we moeten de auto starten en naar huis. De meiden delen mijn gevoel. Hoewel het soms nog best een beetje spannend was, blijven ze met slechts één vraag zitten: ‘Mam? Gaan we nog een keer?’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s