‘Hallo?’ Met woorden, blikken en handgebaren proberen we de aandacht van de serveerster te trekken. ‘Mevrouw?’ Het lijkt wel alsof ze ons niet wíl zien.

We zijn neergestreken in een lunchtentje met uitzicht over de winkelstraat en hebben uitgebreid van onze latte macchiato’s genipt. Het was al even geleden dat we elkaar gesproken hadden, dus kletsten we honderduit. Mijn vriendin vertelde over haar werk, ik praatte haar bij over mijn stadsdichterschap. We hadden het over vrienden, sport en vrije tijd en kwamen bijna niet aan onze koffie toe.

Uiteindelijk lepelden we toch het laatste melkschuim uit onze glazen. De kokosmakroontjes en mokkaboontjes waren op, de miniglaasjes met slagroom, likeur en water leeg. We hoefden elkaar maar heel even aan te kijken om te weten dat we nog eens hetzelfde wilden – we waren immers nog lang niet uitgepraat.

Het duurt alleen lang voor we de aandacht van de serveerster kunnen trekken. Er zijn nog een paar andere gasten in de lunchroom, dus het meisje met het lange blonde haar heeft nog wel íets meer te doen, maar heel druk is het niet. Ons bijna wanhopige gezwaai en gewenk merkt ze echter niet op.

Als ze de opgestoken hand van mijn vriendin dan toch ziet, komt ze naar ons tafeltje toe gelopen. ‘Betalen kan aan de bar,’ zegt ze, nog voor ze bij ons is aangekomen. ‘Maar…’ beginnen we allebei. ‘Betalen kan aan de bar,’ herhaalt het meisje stoïcijns.

‘Maar we wilden nog wat bestellen,’ probeert mijn vriendin voorzichtig. Verschillende gezichtsuitdrukkingen wisselen elkaar in hoog tempo af op het gezicht van de serveerster. ‘Oh,’ zegt ze als ze zich zo’n beetje heeft hersteld. ‘Dat kan ook.’

Wanneer ze zich omdraait en naar de bar loopt, barsten mijn vriendin en ik in lachen uit. Eigenlijk is het bizar, dat we zó lang moeten wachten. Op de meeste plaatsen komen ze je wel vragen of je meer wilt drinken, wij moeten echt ons best doen nog iets te krijgen. ‘Kunnen we eventueel nog wat bestellen, misschien, als het uitkomt en niet te veel moeite is?’ grappen we tegen elkaar.

Toch houden we ons in als de nieuwe latte macchiato’s worden gebracht. We bedanken de serveerster en gaan, zo mogelijk, als het kan en niet te veel gevraagd is, verder met ons gesprek. En als we uitgekletst zijn betaalt mijn vriendin, zoals het hoort, netjes aan de bar.